API typu obraz na 3D

API typu obraz na 3D generuje trójwymiarowy obiekt na podstawie obrazów referencyjnych. Na podstawie widocznego kształtu i wyglądu wnioskuje o siatce i obsługiwanych teksturach. Ukryte powierzchnie są rekonstruowane, a nie mierzone, dlatego przed poleganiem na geometrii obejrzyj cały obiekt.

Użyj wyraźnego obrazu z jednym głównym obiektem, widocznymi granicami i niewielkim zasłonięciem. Unikaj skrajnej perspektywy, zagraconego tła i odbić, które ukrywają kształt obiektu. Dobrze skadrowany obraz referencyjny daje modelowi lepszą podstawę niż mały obiekt w złożonej scenie.

Niektóre endpointy obsługują wejście wielowidokowe, inne używają jednego obrazu. Sprawdź liczbę obrazów, oczekiwaną kolejność i obsługiwane pola. Dostarczaj spójne zdjęcia tego samego obiektu; sprzeczne projekty lub zmieniające się proporcje mogą obniżyć wiarygodność rekonstrukcji.

Pojedynczy obraz nie pokazuje tyłu ani ukrytych powierzchni, więc model je dopowiada. Tam, gdzie to możliwe, dodaj kolejne spójne widoki albo dopracuj siatkę później. Gdy ważne są niewidoczne szczegóły, zapewnij odpowiedni workflow referencyjny, zamiast polegać wyłącznie na widoku z przodu.

Możesz przetestować obsługiwany model obraz na 3D na wyraźnym projekcie postaci. Sprawdź anatomię, rozdzielone kończyny, ubranie i ukryte powierzchnie. Jeśli potrzebna jest animacja, sprawdź topologię i użyj osobnego workflow riggingu, chyba że endpoint wyraźnie oferuje taką funkcję.

Zachowanie tekstur zależy od wybranego modelu i ustawień. Sprawdź, jakie mapy lub osadzone materiały zwraca endpoint. Pobierz wszystkie wymagane pliki i sprawdź w edytorze dopasowanie UV, szwy i kanały materiałów, zamiast zakładać, że podgląd przedstawia kompletny, przenośny obiekt.

Użyj plików eksportu udokumentowanych dla wybranego endpointu. Potwierdź zgodność z docelową przeglądarką, projektem Blender lub silnikiem gier, w tym sposób pakowania tekstur. Konwersja siatki może być potrzebna, jeśli aplikacja docelowa wymaga formatu, którego endpoint generowania nie zwraca.

Generatywna rekonstrukcja to nie to samo co zmierzony model CAD czy skan zweryfikowany pod względem wymiarów. Sprawdza się w koncepcjach wizualnych i szkicach obiektów. Jeśli liczą się precyzyjne tolerancje, wymiary lub dopasowanie fizyczne, zastosuj pomiary i weryfikację inżynierską w odpowiednim dalszym workflow.

Wyślij wybrany model i obsługiwane obrazy referencyjne przez generowanie PoYo. Zapisz task_id i pobierz gotowy wynik przez odpytywanie statusu lub obsługiwany callback_url. Zachowaj pliki siatki i tekstur razem i zweryfikuj pobrany obiekt, zanim dostarczysz go użytkownikom.

Zapoznaj się z aktualnymi poziomami cen modelu dla trybu generowania, opcji tekstur i przetwarzania referencji. Operacje z jednego obrazu i z wielu widoków mogą mieć różne ustawienia lub ceny. Oszacuj cały wybrany workflow, w tym osobno wyceniane etapy dopracowania.

Zacznij od ostrzejszych referencji i uprość scenę wokół obiektu. Tam, gdzie to możliwe, używaj spójnych widoków, a potem sprawdź, czy problem leży w geometrii, UV czy szczegółach tekstury. Zmiana modelu albo późniejsza naprawa siatki i tekstur może być skuteczniejsza niż wielokrotne wysyłanie tego samego nieodpowiedniego obrazu.

Przetestuj reprezentatywne produkty lub postacie, pobierz rzeczywiste pliki wyjściowe i zaimportuj je do aplikacji docelowej. Sprawdź skalę, orientację, sylwetkę, powiązania materiałów i koszt przetwarzania. Strona modelu i zasób llms.txt zawierają aktualne pola żądania i przykłady do integracji.